© 2017 by Rebekka Rogiest

  • Black Instagram Icon
  • LinkedIN Rebekka Rogiest
  • Facebook Art Crossing Gent
  • Twitter Rebekka Rogiest Gent

Rebekka Rogiest

Isegrimstraat 65 Gent, 9000

rebekka@artcrossing.be 

Tel: +32 (0)486 920 134 

 EEN PROJECT DAT ACHTER HET ETIKET KIJKT EN DE MENS LAAT SPREKEN
- oktober 2017 -

The Wall

Behind the label

1
IK PAS ER NIET IN
2
WHAT DOESN’T KILL YOU, MAKES YOU STRONGER
3
HELDERHEID. ZOWEL TEN AANZIEN VAN MEZELF ALS TEN AANZIEN VAN ANDEREN
4
LA VIE N’EST PAS UN LONG FLEUVE TRANQUIL
5
ZONDER TITEL
6
ZONDER TITEL
7
BUILDING A BRICK WALL AROUND A HEART THAT CARES TOO MUCH
8
HEAVY IS THE MIND HEAVY IS THE BODY CARRY THEM HOME
Meer weergeven

Huidig beleid binnen de geestelijke gezondheidszorg


De geestelijke gezondheidszorg is niet meer wat ze geweest is:
 

  • De geestelijke gezondheidszorg is vandaag opgeslokt door de wereld van het management.
    Het is een plaats geworden waar patiënten 'klanten' zijn geworden - objecten zo je wil. Men spreekt over hulpverleners in termen van 'half/full-time equivalenten'.

     

  • Je wordt niet langer opgenomen op een afdeling voor mensen met psychisch lijden. Neen, je komt terecht op een loopband in een zorgfabriek die geld moet opbrengen en de juiste cijfers moet kunnen voorleggen. Financiering wordt immers gekoppeld aan outcome.
    Gaat het na de door het ziekenhuis vastgestelde termijn nog niet beter met jou, dan krijg je nog vaak te horen dat het je eigen schuld is. 'Je had maar beter moeten meewerken'.

     

  • Er wordt zo goed als overal nog steeds gewerkt met symptoomgerichte DSM-diagnoses zoals ‘depressie, ‘borderline’, ‘eetstoornis’, ‘PDDNOS’, ‘trichotillomanie’ waarvan intussen na onderzoek bewezen is dat ze absoluut niet wetenschappelijk op gefundeerd zijn.
     

  • Het liefst ziet het management je zo snel mogelijk terug vertrekken. De verzekering uiteraard ook: hoe korter hoe goedkoper. Allemaal goed voor de cijfers.
     

  • Het werk dat gebeurt met mensen die psychisch lijden bestaat vandaag meer wel dan niet uit het toepassen van protocollaire behandelingen. Er worden groepen gevormd met mensen die DSM--gewijs binnen de zelfde categorie een diagnose kregen opgeplakt om die vervolgens groep na groep te onderwerpen aan het zelfde vaak reeds op voorhand uitgeschreven draaiboek. Kookboektherapie dus.

    Noot - Ik sprak met collega's creatief therapeuten die graag wensten mee te werken aan dit project maar aangaven dat ze van bovenuit geen tijd en ruimte kregen om dit in hun therapie-uren in te voegen.

Waarom dit project?
 

Dit project is een privé-initiatief van Art Crossing dat resulteert in een toonmoment tijdens Drawing Days te Gent en de Week van de Geestelijke Gezondheidszorg.
 

  • Ik vind het een super idee dat in tijden waarin alles steeds sneller 'moet' gaan en enkel gefocust wordt op datgene wat onmiddellijk 'opbrengt' er nog een dergelijk festival bestaat. Omdat werken met een beeldend medium je als mens sowieso doet 'vertragen'. Ik geloof dat dit soms echt noodzakelijk is.

  • Wie weet wat creatieve therapie werkelijk is? Dit is een opportuniteit om aan de man en vrouw in de straat te tonen dat naast pillen (soms is dit echt nodig) en écht spreken ook beeldend werken een manier kan zijn om dingen in beweging te krijgen waardoor oplossingen kunnen worden gevonden. Uiteraard op voorwaarde dat dit gebeurt door iemand met de nodige kennis van en inzicht in iemands psyche waardoor gewerkt kan worden vanuit de functie van iemands symptomen. Dit is het vakgebied van de Creatief Therapeut.

  • Ik wil van de gelegenheid gebruik maken een groter bewustzijn te creëren; om samen aan de beleidsmakers binnen de geestelijke gezondheidszorg te vertellen dat de mens met zijn psychisch lijden geen klant is, geen object dat zomaar ingepast en geëtiketteerd wordt op de rolband van de zorgfabriek.
     

  • Ik wil met dit project een gesprek op gang brengen.

  • Ik geloof oprecht en ervaar ook in mijn praktijk dat oplossingen kunnen worden gevonden binnen de creatieve therapie. Binnen de act van creëren zelf en langs- en doorheen de ontmoetingen die mensen in een creatief therapeutisch atelier hebben

 

Creatieve Therapie?
 

Creatieve therapie beeldend heeft niets te maken met knutselen, mandala's kleuren, zelfhulp-  en tekenboeken voor volwassenen en hele verschillende groepen onderwerpen aan dezelfde aanpak. Want waar is daar de overdracht?

Creatieve therapie heeft als doel om via een beeldend medium en het woord op een of andere manier iets in beweging te krijgen. Hierbij hou ik rekening met hoe jij als mens in de wereld staat. We moeten er de tijd voor nemen. Het gaat niet zomaar om een 'praatje bij een plaatje'. Het gaat over hoe de mens met zijn lijden in contact gaat met mij, het materiaal, anderen, de wereld. Het gaat over op welke manier de mens zijn verhaal brengt. 

Er bestaan geen kant-en-klare oplossingen. Er moeten steeds nieuwe, singuliere oplossingen worden uitgevonden. In die zin zou 'inventieve therapie' misschien een betere naam zijn voor ons vak.

 
 
 
 
 

Het probleem van een dergelijk beleid

Er wordt fundamenteel voorbijgegaan aan de mens en de essentie van zijn psychisch lijden.

 

  • Er wordt niet langer gekeken naar wat de functie is van iemand zijn problemen. De enige focus ligt erop het symptoom zo snel als mogelijk geheel de kop in te drukken. Zonder ook maar even stil te staan bij de vraag waarom dat symptoom er gekomen is. Zonder de tijd te nemen om de mens zelf te laten spreken.
     

  • De mens moet luisteren naar wat de therapeut zegt. Hij heeft een universitair diploma gehaald, hij zal het toch wel weten zeker? Het is een illusie dat de therapeut alle oplossingen weet. Als die er al een zou weten is dat zijn/haar oplossing; niet door jou gevonden en dus met grote zekerheid op termijn geen oplossing. Het spreken wordt hiermee tevens plat gelegd.
     

  • De huidige DSM-diagnostiek bestaat uit lege, nietszeggende etiketten die de mens herleidt tot een object en monddood maakt.
     

  • Kookboektherapie - voor elk soort etiket wordt een bijpassend recept (therapeutisch draaiboek) gemaakt - wist elk spatje singulariteit van de mens uit.

Wat zijn interessantere oplossingen?

 

Cruciaal om tot werkelijke veranderingen te komen binnen de kliniek is de mens met zijn psychisch lijden in de eerste en enige plaats als 'mens' zien en zo met hem/haar omgaan.

Tijd en ruimte geven aan de mensen om aan het werk te gaan en via hun eigen woorden en beelden hun verhaal laten brengen. Het is stil staan bij de functie van hun symptomen en zo kunnen komen tot het  uitvinden van eigen antwoorden.

In ART CROSSING - mijn zelfstandige praktijk voor creatieve therapie beeldend te Gent - en ook bij collega's in Vlaanderen en Wallonië is dit een vertrekpunt.

Conclusie
 

Pas wanneer we tijd maken en ruimte geven aan de mens, elkaar echt ontmoeten en de mens zelf aan het werk gaat, kunnen verschuivingen en veranderingen ontstaan. Ik wil met dit project mensen een stem geven, hen met hun eigen beelden en woorden laten vertellen wat volgens hén hun probleem is. Laat ons achter de tijd nemen om achter al die lege etiketten te kijken en naar hun luisteren.

 

Hierdoor kunnen symptomen hun functie verliezen en wordt vor de mens met zijn psychisch lijden een leven met minder hinder ook op lange termijn mogelijk.

Er zijn pillen (soms echt nodig), er is écht spreken en er is creatieve therapie.

 

Dank aan elke mens die aan dit project meewerkte. Niet alleen aan diegenen aanwezig op The Wall, ook aan iedereen wie zijn/haar beeld hier vandaag niet hangt.